politiek = bochtenwerk?

Als Limburger is het waarschijnlijk niet gepast om een mening te formuleren en bedenkingen te hebben over een Antwerpse aangelegenheid. Ik zou het namelijk ook niet appreciëren dat Antwerpenaren zouden beslissen wat er moet gebeuren in en met het bos groen eikenhout. Toch stel ik me ook heel wat vragen met de Oosterweel verbinding en de Lange Wapper.

Het ganse dossier ken ik uiteraard niet. Het is een zeer lange studie van tal van Ingenieurs die een plan 'Antwerpen Mobiel' hebben uitgedacht, waar de Lange Wapper 1 onderdeel is. Zelf ben ik ook Ingenieur (wel biochemisch en dus niet bouwkundig) en heb ik dan ook het volste vertrouwen dat de ingenieurs van de BAM met hun tracé het, op dat ogenblik, beste project voor Antwerpen hadden bedacht.

Het is dan later dat, door verschillende actie groepen, signalen van buitenaf het project van de BAM, en vooral met name de Lange Wapper in vraag trokken. Een studie toonde heel wat nadelen aan, maar vooral voor het eerst een alternatief, namelijk een tunnel. Of deze technisch en financieel haalbaar is, dat weet ik niet. Op papier is heel gemakkelijk een tunnel te tekenen. Dat is bij alle wetenschappen zo, op papier is alles nogal vrij eenvoudig. Maar ik weet niet of een tunnel veilig genoeg kan gemaakt worden. Hoeveel km is deze tunnel? Wat als er daar een kettingbotsing in gebeurd? Dat zijn allemaal dingen waar nog heel wat studiewerk moet over gedaan worden, voor al eer je met de graafmachines kan beginnen.

Een keuze maken tussen een Brug met nadelen (maar technisch en financieel haalbaar) en een tunnel waarvan men alleen weet dat het theoretisch kan, is eigenlijk een onmogelijk opdracht. Je kan pas die keuze maken als over beide evenveel gegevens beschikbaar zijn. Anders is die keuze eigenlijk niet objectief en gaat de keuze vooral uit de buik komen. Iets wat me in deze niet echt verstandig lijkt.

In dit dossier is hebben heel wat partijen een bocht genomen. Partijen die vroeger voor de Lange Wapper waren zijn nu tegen en omgekeerd. Daar is op zich niets mis mee. Als je over meer gegevens beschikt, is het niet meer dan normaal dat je jouw mening kan herzien. Dat is wat sp.a bijvoorbeeld gedaan heeft. Toen een studie het zogezegde alternatief van de tunnel aanbood, die heel wat voordelen bood tov de Lange Wapper, stelde de sp.a zijn standpunt bij. Ook Groen! deed dat. NVA deed het tegenovergestelde. Wat zeer kritisch en eerder tegen, maar is nu voor.

Maar er is toch iets wat me enorm stoort bij NVA. Dat mensen en groeperingen van mening veranderen, dat is zeer normaal. Maar men moet wel weten welke rol dat je hebt, vooraleer dat je jouw mening probeert op te dringen. In dit voorbeeld concreet. De BAM is een overheidsbedrijf en mag zijn visie proberen verdedigen bij de beslissingsnemers, namelijk de opdrachtgever: De Vlaamse Overheid. Als die Vlaamse overheid het oneens is, dan moet de BAM wachten op verdere instructies. Dat is de taak van een overheidsbedrijf. de NVA is het daar blijkbaar niet bij eens. Bart De Wever vond het normaal dat Karel Vinck zich in de discussie mengt. Was het diezelfde NVA niet die Tony Mary buiten gooide bij de VRT toen die zich mengde in de politieke discussie? Dat vind ik pas bochtenwerk!

Verkiezingen, regeringsvorming en andere onzin

Bewust heb ik geen commentaar geschreven toen de verkiezingsuitslag van de Vlaams/Europese verkiezingen van 7 juni 2009 bekend raakten, alsook niet tijdens de regeringsonderhandelingen. Maar als ik de commentaren van heel wat journalisten en politici op TV zie en radio hoor, alsook de commentaar kan lezen op Facebook, fronsen toch vaak mijn wenkbrauwen.

Er bestaat geen discussie over het feit dat sp.a, samen met open VLD en Vlaams Belang de verkiezingen verloren heeft. Als er minnetjes achter de score staat, dan heb je verloren. Punt uit. Dat sp.a opgelucht ademhaalde dat de score niet erger was, beter dan de peilingen, is begrijpbaar. Maar toch blijft 15,3 procent voor een socialistische partij veel te weinig. Het is een van de laagste score die de partij ooit haalde (Het kan nog slechter: in 1999, voor Vlaanderen 14,77 %). Als je een statistische rechte door de verkiezingsuitslagen sinds 1965 trekt, krijg je een dalende rechte voor sp.a… Een partij die er moet zijn voor alle mensen die willen werken, werken en die niet meer kunnen werken zou veel meer mensen moeten kunnen overtuigen.

Sp.a zit dus met een identiteitscrisis en is hier nog verre van uit. Dat zal verder blijken. Sp.a zal heel wat inspanningen moeten leveren om die dalende rechte om te zetten in een stijgende. En ik hoop dat de stijging niet voor 1 of 2 verkiezingen inzet (zoals Stevaert kon), maar dat de stijging misschien minder spectaculair, maar wel blijvend is.

CD&V noemt zich zelf de overwinnaar, samen met NVA. Deze laatste heeft alle recht van juichen. Zij zijn de enige winnaar van deze verkiezingen. Maar CD&V, dé vroegere christelijke volkspartij (zou ze bewust het volks uit hun naam gehaald hebben toen?), kan zichzelf toch moeilijk tot overwinnaar kronen? CD&V is met 22,9 procent wel marktleider. Maar de volkspartij heeft 77,1 procent van de Vlaming niet kunnen overtuigen. Dat is natuurlijk minder dan sp.a (84,7 % tegenstanders), maar toch nog altijd een grote groep. Maar belangrijker is CD&V een overwinning claimt, terwijl dit de slechtste score is, uitgezonderd deze van 1999 (22,11%) en 2003 (20,44 %). In 1999 haalde CD&V 22,11 %, toen een nederlaag, 10 jaar later amper 0,8 procent beter een overwinning. Het kan verkeren. De verkiezingen voor 99 scoorden ze beter dan nu, en erna was samen met de NVA. Echt victorie kraaien, zou ik dus niet doen. Niet dat sp.a lessen te geven heeft van ‘hoe verkiezingen te winnen’. Maar misschien wel eentje in nederigheid. Want ook wij haalde de op 1 na slechtste verkiezingsuitslag, maar bij ons zag ik niemand op de tafels dansen. Is dat misschien wat men bedoelt met sjeverij?

Mijn conclusie voor deze verkiezingen is dat de NVA, samen met de versplintering van het politiek landschap gewonnen heeft. De rest is voor mij een interpretatie en is geschiedenis.

Met zoveel verliezers in een verkiezing en het veto van Groen! en LDD om in een regering te stappen, samen met het cordon sanitair tegen het Vlaams Belang, moest een verliezer in de regering om een meerderheid te vormen. Er was keuze tussen sp.a en Open VLD. Deze laatste heeft er alles aan gedaan voor en na de verkiezingen om de NVA zo veel mogelijk te beledigen en, naar mijn inschattingsvermogen, proberen een tripartiete op poot te krijgen. Volgens mijn analyse zat je dan met 3 verliezers in een regering, en dat is misschien van het goede te veel. Peeters koos voor NVA, dus mocht sp.a meedoen. Veel keuze was er niet. De kritiek op de top van sp.a om voor regeringsdeelname te kiezen en niet in de oppositie te gaan, houd dus niet veel steek. Bezinnen en herbronnen in de oppositie is misschien gemakkelijker, maar in de regering is ook niet onmogelijk. Dat leerde Stevaert ons tussen 1999 en 2003.

Kritiek op het regeerakkoord leveren, kan ik nog niet doen. Om de hele eenvoudige reden dat ik er nog niet aan ben geraakt om deze 100 blz lange tekst te lezen. Dat is iets voor in mijn verlof, als het Belgische zomerweer me in de steek laat. Maar als ik onze politieke tegenstanders hoor roepen dat het té socialistisch is, en Open VLD Caroline Genez proficiat wenst dat het klopt dat er 80 % van het sp.a programma in het regeerakkoord zit, moet elke socialist Caroline proficiat wensen. Want daarvoor doen we toch aan politiek? Om wat we voor de verkiezingen beloofd hebben, uit te voeren. En als de komende 5 jaar het regeerakkoord wordt uitgevoerd, is 80 % van ons programma gerealiseerd. Een grote onderscheiding noemt men dit.

Op al deze socialistische vreugde hing een enorme domper. Niet inhoudelijk, maar persoonlijk. Want Frank Vandenbroucke was geen minister meer. Of Frank en Caroline nu persoonlijke problemen hadden, wat de pers doet uitschijnen, of niet. Doet eigenlijk niet ter zake. En dat de politieke tegenstanders ineens Frank Vandenbroucke bejubelen, doet bij mij alleen maar argwaan opwekken. Dat bepaalde jong-socialisten me vroeger zeiden dat Frank op congressen voorstellen van animo afschoot en discussie met hem onmogelijk was, nu fan van Frank Vandenbroucke op Facebook zijn, vind ik ook vreemd. Frank is een intelligent iemand, daar twijfelt niemand aan. Zijn ideeën kunnen zeker inspiratiebron zijn voor nieuwe jonge socialisten (zo kan ik zijn boek 10 kleine Belgen alleen maar aanraden). Maar Frank is al bezig van 1985. Hij is 11 jaar minister geweest in verschillende regeringen. Hij is 54 jaar. Is hij daarom afgeschreven? Uiteraard niet. Maar moet zijn politieke rol daarom nog steeds minister zijn? Als Frank vandaag minster is, dan is jouw kopman van 2014 iemand van 59 jaar. Zo kom je in de problemen als partij. De loopbaan van een politicus van vandaag zal al geen 24 jaar meer duren zoals Frank zijn loopbaan duurde en nu nog steeds bezig is. Alles gaat sneller en gemediatiseerder. Vandaag is Bart Dewever een held, omdat hij in de media goed scoort (en dus verkoopt). Dat kan morgen helemaal anders zijn. Daarom vind ik het bijzonder jammer de manier waarop Frank geen minister meer is. Niet van Carolines kant, maar meer van de zijne. Een groot politicus zou vlak na de verkiezingen zijn voorzitter laten weten hebben dat het nu aan nieuwe mensen is, maar dat hij/zij bereidbaar is de nieuwe minister bij te staan, achter de schermen, als dit nodig blijkt te zijn. Meewerken om een nieuweling tot een groot politicus te leiden. Maar dat is iets, waar nog al wat politici het moeilijk mee hebben, want ze zijn zo ijdel meneer?

Maar de problemen rond Frank Vandenbroucke leken door de media al snel vergeten toen ze een volgend slachtoffer, nml Joke Schauvliege, gevonden hadden. Als socialist is het niet mijn taak om een christen democraat te verdedigen, maar sta me hier toch ook toe enige kanttekening te maken. Volgens mij is een minister een manager van een bepaald departement. Samen met de vertegenwoordigers van dat departement moet hij of zij, binnen een budget, tot een consensus komen. Er is dus geen enkele reden om die vertegenwoordigers (hier de kunstwereld: schilders, schrijvers, theater,…) op voorhand goed te kennen. Dat is in het bedrijfsleven zo niet, dus waarom moet dat in de politiek zo zijn? Stel dat mevr. Schauvliege uit de theaterwereld zou komen. Zou zij misschien deze sector dan niet voortrekken? Voor zo een departement lijkt me het net het best dat de minister niet uit zo een sector komt. Maar objectief, samen met de sector, keuzes kan maken. Moest de minster van sport dan alle sporten kennen? Of de ministers van openbare werken alle soorten bouwmaterialen? Of de minister van energie een kernfysicus, ingenieur in de fluïdomechanica (windenergie) en ingenieur in de fotovoltaïsche cellen (zonne-energie) zijn?

Maar de regering is een feit en ik wens Peeters II en vooral Pascal Smet, Ingrid Lieten en Freya Van den Bossche iets meer, succes toe!

Economie voor de mensen, of mensen voor de economie?

Zelf ben ik verre van een econoom, dus de oorzaak van deze economische crisis begrijpen vergt voor mij heel wat hersenpijniging. Toch hier een korte poging om mijn bevindingen neer te schrijven. De crisis zou als volgt veroorzaakt zijn.

In Amerika werden leningen verschaft aan mensen die ze niet konden betalen. Leningen met variabele rente, waarvan de beginrente heel laag was (meestal eerste 2 jaar). De kunst bestond er dan in om het huis te verkopen voor dat de hogere rente in voege gaat. Zolang de huizenprijzen bleven stijgen, ging echter alles goed. Door de gestegen huizenprijzen kon men zijn huis met winst verkopen en een groter huis kopen, of kon men op basis van dat extra onderpand geld lenen, en de vrijgekomen middelen aanwenden voor consumptieve bestedingen. Beide activiteiten vormden, in die jaren, een duidelijke positieve conjuncturele impuls. Ook werden huizen gekocht voor uitsluitend speculatieve doeleinden.

In 2006 begon hier echter een einde aan te komen. Een van de oorzaken was een serie renteverhogingen door de Federale Reserve, hetgeen een stijging van de hypotheekrente met zich meebracht. Een tweede factor was dat de woningprijzen een zodanig niveau bereikten dat ze voor steeds grotere groepen huizenkopers onbetaalbaar werden.

Tevens bereikten een aantal leningen het einde van hun rentevaste periode, en werden de huiseigenaren geconfronteerd met een aanmerkelijk hogere rente en dus een hogere maandlast. Hierdoor werden betalingsachterstanden gecreëerd. Het aantal gedwongen verkopen nam sterk toe. Dat leidde tot problemen op de markt van beleggingsinstrumenten in dergelijke leningen.

In de zomer van 2007 leidde dit tot een crisis op de interbancaire geldmarkt. Vanaf de zomer van 2007 moesten banken en andere financiële instellingen voor zeer grote bedragen aan verliezen op dergelijke beleggingen rapporteren. Op diverse tijdstippen moesten centrale banken op grote schaal liquiditeitssteun verlenen, om een ineenstorting van het financiële systeem te voorkomen. Met name vanaf het begin van 2008 leidden deze problemen tevens tot sterk dalende koersen op de aandelenmarkten.

Kort samengevat, door speculatie op woningen van particulieren, samen met de banken, is het systeem in elkaar gezakt. Een eigen woning dient een levensverzekering te zijn voor iemands oude dag. Sp.a wil meer investeren in sociale huisvestiging en heeft in de Vlaamse Regering altijd geijverd hiervoor. Dit terwijl in Amerika, dankzij de zo heilige vrije markt, gespeculeerd werd om uit woningen veel geld te verdienen. Het gaat mijn verstand te boven.

Wat me dan nog meer verontwaardigd is dat deze crisis betaald wordt door de gewone werkmens. Niet alleen doordat de overheid massaal veel belastingsgeld in de ‘bedrijven in problemen’ (waaronder ook de banken) pompt. Maar dat ook deze crisis het argument is, waar de bedrijfsleiders zich achter schuilen, om ongegeneerd heel wat mensen te ontslaan, contracten niet verlengen,… En nu massaal werken met tijdelijke contracten, dagcontracten zodat ze heel eenvoudig mensen terug op straat kunnen zetten.

Dat noemt men in Liberale termen: flexibiliteit. Mijn definitie van flexibiliteit klinkt heel wat anders. Flexibiliteit is een werknemer, wanneer de omstandigheden veranderen, inzetten op andere taken. Bedrijven moeten lange termijn denken en bestand zijn tegen veranderingen in hun omgeving. In plaats van als ‘de vraag’ daalt, de productie doen dalen en de werknemers af te danken, de werknemers inzetten in een ‘piloot productielijn’ om producten van de toekomst te maken, in plaats van ze bij het vuil te zetten.

De overheid zou zulke eisen moeten stellen als ze verschillende miljarden in ‘bedrijven in moeilijkheden’ pompen. En ijveren voor een economie voor de mensen, dan zoals nu, waar de mensen er vooral voor de economie zijn.

Of de overheid die eisen stelt, dat bepalen we op 7 juni. Sp.a – Nu zeker!

Politiek, ik word er kotsmisselijk van...

Hier een mailtje van een goede kennis (reclamemaker) die al verschillende jaren de gemeentelijke publicaties verzorgt.

"Toch spijtig dat Rob 15 euro duurder was..." zei de ‘burgermeester’
met een serieus gezicht! Sommigen dachten zelfs dat hij dat meende.
"Het was nu toch op de juiste manier gegaan..."

Wat een hypocrisie en voordat ze hun leugens voor de enige echte waarheid gaan verkopen toch even wat correcte info. Bij wijze van voorbeeld hieronder mijn offerte voor een uitgave van 12 pagina’s op 3000 ex.
Totaal druk en opmaak: 1.550 euro.
Druk: 1.030 euro (da’s +/- overal zo. Bij elke drukker) + Foto’s, layout en correcties: 520 euro

Dat is dus ERG onder de prijs en eigenlijk onverantwoord laag. Geen enkel bureau doet dat voor die prijs! Hier spelen dus duidelijk andere motieven en vuile politiek.

Er werd ook een creatief voorstel gevraagd bij de indiening. Ook dat werd niet gedaan door het gekozen bureau. (Normaal kom je dan zelfs niet in aanmerking meer voor een gunning, maar het bureau (zaakvoerder is een Sint-Truidendse CD&V’er) kreeg zelfs nog 14 dagen de tijd om dat alsnog te doen!)

Nu, hoe kan dat bureau dan onder mijn prijs gaan.
1. Eerst en vooral doordat mijn prijs werd opgevraagd door CD&V’ers op de gemeente en doorgespeeld aan het betrokken bureau natuurlijk.
2. Het bureau gaat hier onverantwoord laag maar krijgt dan ter compensatie andere en duurdere jobs toegewezen. Zo werkt dat bij de CD&V uit Nieuwerkerken.

(Secretin zei in een meeting een paar uur voor de gunning tegen zijn ‘medewerkers’ van Niewerkerken in beweging: "Ja, we zullen met de uitwerking van ‘Niewerkerken in beweging’ met iemand anders moeten werken dan met BLINK want we moeten rekening houden met het advies..." Welk advies?? Er was nog geen gunning geweest! Andere jobs waren dus al toebedeeld aan hun vriendje uit Sint-Truiden en medewerkers werden hierover dus al subtiel op de hoogte gebracht met een communiekantjessmoel van ‘ik kan er niets aan doen...’).

Waarom deze mail? Is Rob verbitterd? Neen helemaal niet, maar de waarheid heeft zijn rechten en ook misschien als waarschuwing: hou de ogen open en de zakken dicht. Die ‘andere jobkes’ zullen niet aan BLINK-prijzen worden gedaan door dat reclamebureau.

Ook dit nog: waarom kan Rob dat dan wel doen voor die lage prijs?
BLINK heeft geen dure uurlonen uit te betalen en misschien nog
belangrijker: ‘een écht hart voor Nieuwerkerken’.

Voor mij de grote vraag of ik hier nog wel deel wil van uitmaken...

Waarom er veel socialisten naar Europa en Vlaanderen moeten

Het economisch systeem zoals we dat vandaag kennen heeft gefaald. Banken dreigen failliet te gaan. En bedrijven, die het symbool zijn voor de vrije markt, zoals autoconstructeurs, vragen overheidssteun. Ik dacht dat dit alleen in een communistisch regime kon...

Vandaag mogen we blij zijn met dat we Europa hebben. Zonder bijvoorbeeld de eenheidsmunt was België waarschijnlijk al virtueel failliet geweest, of was onze Belgische Frank al lang sterk gedevalueerd. Speculatie op geldkoersen, kan in Europa gelukkig niet meer.
Maar Europa moet veel verder gaan! Een Europese en/of internationale aanpak wordt noodzakelijk. Ons huidig economisch systeem moet aangepast worden. Maar de meeste politici zijn gewoon bezig met het dagdagelijk bestuur. Af en toe een bankje redden. Her en der wat miljoenen/miljarden pompen in bedrijven dat ze toch maar gevestigd blijven in België. Dexia maakt 3 miljard euro verlies! En nog gaat er bij niemand een belletje rinkelen dat het helemaal anders moet...

Om te beginnen moet de speculatie op de beurzen aan banden gelegd worden. Wat er vandaag op de beurs gebeurd, kan toch nooit de bedoeling geweest zijn van deze organisatie? Aandelen mogen niet in waarden verliezen omdat een groep(je) speculanten 'onrustig zijn' en door wat kunstmatige ingrepen terug 'gerust gesteld zijn' de aandelen terug omhoog gaan. Waarden van aandelen moeten gebasseerd zijn op cijfers. En als je 3 miljard Euro verlies maakt,... dat zijn natuurlijk geen goede cijfers. Dat banken zo verbonden zijn met winsten is degoutant. Een bank is er voor geld te beheren, niet meer en niet minder.

Dat volwassen graag op de beurs spelen, met luxeproducten, heb ik geen probleem mee. Ieder zijn hobby. Maar er zijn 5 fundamentele dingen wat ons mens maakt.

1. Mensen moeten ten alle tijden aan kwalitatief en betaalbaar voedsel raken. Door speculatie voedselprijsen laten stijgen, waardoor mensen honger lijden is verwerpelijk.


2. Energie moet voor iedereen betaalbaar blijven. Dat verschrikkelijk rijken een schip olie opkopen om zo de prijs kunstmatig te laten stijgen, om dan het schip olie te verkopen kan niet (en dus veel winst te maken). Dat hierdoor mensen letterlijk in de kou gezeten hebben is verwerpelijk (= mooi voorbeeld dat de vrije markteconomie NIET altijd werkt).


3. Iedereen moet kunnen gebruik maken van een kwalitatief goede en betaalbare gezondheidszorg. Ziek zijn mag geen pijn doen in de portemonee. Het heeft niet veel zin de beste ziekenhuizen en dokters te hebben, als maar een beperkt aantal mensen dit kunnen betalen.


4. Iedereen moet aan een betaalbare woning raken. Hier heeft het ook niet veel zin dat door speculatie op de woningmarkt, een alleenstaande moeder met kinderen die fulltime werkt geen fansoenlijk huisje meer kan betalen.


5. En iets wat we jaren over het hoofd hebben gezien zijn de banken. Iedereen moet ten alle tijden aan zijn spaargeld kunnen. Het is een misdaad dat de banken met het spaargeld van de mensen zo gespeculeerd hebben, zodat ze dreigden failliet te gaan. Het systeem heeft gefaald en moet bijgestuur worden!

Van deze 5 basisbehoeften moeten de speculanten van afblijven!

Daarnaast stel ik mij ook de vraag bij de miljarden die de overheden nu in bedrijven aan het pompen zijn om ze overeind te houden. De enige motivatie die ik kan begrijpen is dat er een behoud van jobs moeten zijn. Maar moet je daarom miljarden in die bedrijven steken? Waarom koop je die bedrijven als overheid niet op, beheer je die op een goede manier, en verkoop je deze terug als het goed gaat? Je maakt hier dan goed winst op, op lange termijn. Daar kan een liberaal toch niets op tegen hebben?

In plaats van al die miljarden in de bestaande bedrijven te pompen, vraag ik me af waarom we deze niet in nieuwe, veel belovende bedrijven te pompen. Ik ben blij met de oproep van de sp.a voor een ring van windmolenparken in de noordzee dat Europa tegen 2050 energieonafhankelijk maakt. Dat project alleen creëert 700 000 jobs. Zouden we daar geen miljarden in pompen en jobs creëren, in plaats van miljarden te pompen in de automobielindustrie. Als er in die laatste sector toch miljarden moet geïnvesteerd worden, zou de onwikkeling van H2-auto's daar niet wel moeten bij varen? Zou dit geen vereiste moeten zijn? Dan kan je ook investeren in de distributie en opwekking van H2. Dat zou ook veel jobs creëren.
Steeds meer produceren, werkt alleen op korte termijn en daar heeft niemand iets aan. De GSM-sector is daar een mooi voorbeeld van. Dat product bestaat nog maar 15 jaar en als je de eerst GSM naast de huidige blackberry's, I-phones en smartphones legt, denk je dat je eeuwen teug gaat in de tijd! Door het steeds meer en dus ook sneller te willen produceren raken we allemaal in een rush, waar vele niet mee kunnen. De mens niet, maar ook het leefmilieu niet.

Belangrijke keuze moeten gemaakt worden. Een belangrijke keuze hebben de Belgen op 7 juni. Willen jullie een inovatief beleid, waar keuzes gemaakt worden, of een status quo, waar we al 2 jaar in zitten. Of anders gezegd, een regering met of zonder sp.a.

Aan jou de keuze!

LDD, gezond verstand of geen verstand?

Op www.lijstdedecker.be staat het volgende te lezen:

Belastingaftrek voor kinderopvang moet dringend naar omhoog
12/02/2009 13:49 - Persbericht - Kinderopvang - Federaal

Lijst Dedecker (LDD) heeft een wetsvoorstel ingediend om de fiscale aftrekbaarheid voor kinderopvang op te trekken van 11,40 euro naar 25 euro per dag.
Martine De Maght, kamerlid van LDD, heeft het voorstel al maanden geleden in de Kamer ingediend, maar stelt vast dat de meerderheid in het Parlement er geen werk van maakt.

Martine De Maght: "Die dagelijkse belastingaftrek van 11,40 euro is belachelijk weinig, het is nog niet de helft van het maximumtarief voor één dag voorschoolse opvang, want die bedraagt 24,03 euro. Door het gebrek aan plaatsen in de gesubsidieerde sector, laten veel werkende ouders hun kinderen opvangen bij zelfstandige onthaalinitiatieven en onthaalmoeders, waar de prijs kan oplopen tot 30 euro per dag."
Werkende ouders
Om de werkende ouders met kinderen wat meer ademruimte te geven op hun budget, roept Lijst Dedecker de andere partijen, zowel van de meerderheid als van de oppositie, op om haar wetsvoorstel versneld te goed te keuren.
De Maght: "Het bedrag van 25 euro per opvangdag en per kind stemt overeen met de maximum dagprijs in de gesubsidieerde sector. Dat wil zeggen dat het een juiste prijs is, zonder luxe-uitgaven. Vandaar ook mijn keuze om die 25 euro als hoogst fiscaal aftrekbaar bedrag meteen in het Wetboek van Inkomstenbelasting in te schrijven."

Klinkt weer op het eerste zicht mooi, maar past niet in LDD's verhaal en is daarenboven ook zeker niet sociaal. Dat het niet sociaal is, is eenvoudig uit te leggen. Alleen mensen met een hoog inkomen, die belastingen betalen, kunnen dit aftrekken. De lage inkomens kunnen dit niet. En dhr. Dedecker, niet alleen mensen die van een uitkering leven, hebben een laag inkomen. Een bejaardeverzorgster heeft ong. een netto-maandinkomen van 1200 € per maand. Een alleenstaande moedere met 2 kinderen die full-time als bejaardeverzorgster werkt, komt al niet in aanmerking.

Dit past toch ook niet in de filosofie van de anti-verpampering? Overal hebben we toch kunnen lezen dat LDD de nadruk legt op individuele vrijheid en op de verantwoordelijkheid voor de mensen. Gedaan met het bemoederen, pamperen en betuttelen van vandaag. Zou zijn slogan in dit verhaal niet moeten zijn Wie kinderen wil, moet er zelf maar voor opdraaien?

Maar dit past toch ook niet in LDD's algemene filosofie? Een man die praat over vlaktaks, wat alle belastingen zou vereenvoudigen kan toch niet voor nog een extra aftrekpost zijn? Of is dit het bewijs dat dhr. Dedecker er vooral is voor de rijken en voor zichzelf. Een vlaktaks zorgt dat de hoogste inkomens meer gaan overhouden, met daarenboven nog wat extra aftrekposten erbij?

Dat de vlaktaks enorm slechts is voor een maatschappij, wil ik hier even proberen schetsen. Vandaag worden de belastingen progressief belast. De sterkste schouders dragen de zwaarste last. Hoe meer je verdient, hoe meer je wordt belast. De hoogste belastingsschijf bedraagt 50%, de laagste 25. Dedecker wil deze schijven afschaffen en gaan naar 30%. Klinkt aanlokkelijk, want iedereen die meer dan 30% belastingen betaalt, krijgt een korting. De allerrijkste, die nu 50% betalen zullen zelfs een serieuze korting krijgen. Een principe dat de zwakste schouders, de zwaarste lasten dragen: Hoe meer je verdient, hoe meer je krijgt. Economen André Decoster en Kris Deswerdt van de KUL maakten volgende berekeningen. Door zo een vlaktakst zullen inkomens van de 10 % rijkste toenemen met 1.184 euro per maand toenemen. De armste 10 % verliest hierbij 18 euro per maand. Vanaf dan gaat iedereen erop vooruit: de tweede armste groep met 3 euro per maand, de 3e armste met 13 euro.



Pas vanaf deciel 5 zal je het verschil voelen. Het is duidelijk dat de meerderheid moet opdraaien voor het groot gewin van een minderheid. De rijkste (deciel 10) heeft 8x meer dan de middengroep (deciel 5).

Maar meer nog zal dit 'cadeau' de overheid 35 miljard euro minder inkomsten opleveren. Er zal dus heel wat uitgaven moeten geschrapt worden. Dat betekend minder pensioen of werkloosheidsuitkeringen, duurdere gezondheiszorg dat zich direct uit in duurdere geneesmiddelen en hoger remgeld, hogere onderwijskosten,...

LDD, gezond verstand of geen verstand? Een meerderheid met LDD, er zullen toch vele mensen gekloot uitkomen!

Gemeentelijk: Rem op de toekomst

De Brug
Schepen van Financiën Marc Secretin (CD&V) zette de lening voor ontmoetingscentrum De Brug om van 20 naar 30 jaar. Dit om een belastingsverhoging te vermijden, of om op korte termijn geld vrij te maken voor andere projecten. Dat vrijgemaakt geld zal hoogstwaarschijnlijk naar de afwerking gaan van de Brug, zowel binnen als buiten.

Op die manier worden de gemaakte kosten van dit project doorgeschoven naar de volgende generatie. En onthoud dat als deze lening nog maar halfweg is, er al een nieuwe lening kan aangegaan worden voor de renovatie van het gebouw. Dat leren we uit de huidige renovatie van het Gemeentehuis, maar wel met dat groot verschil, dat deze lening al reeds is afbetaald!

Dit is korte termijndenken en dus een zeer spijtige zaak. Maar het dure gebouw staat er. En daarom roep ik iedereen op om zoveel mogelijk gebruik te maken van gemeenschapsgebouw dat ons allen toch, in totaal, een dikke 3 500 000 € gaat kosten. En dit hopelijk op zo een goedkoop mogelijke manier.

Ongelijkheid
16 februari 2008 konden we in de krant lezen dat de Chirojongens van Wijer heel wat schade aan het gemeentelijke buurthuis Ter Cose in de deelgemeente Kozen bezorgden. De Gemeente stelde een externe firma aan om de schade te repareren en de rekening werd aan de jeugdvereniging gepresenteerd.

Op 31 oktober was er schade in de Brug, veroorzaakt tijdens, een fuif georganiseerd door Cocadisco. De gemeente heeft deze reparatiewerken in eigen beheer (door gemeentewerkers) gedaan. Daardoor waren de kosten voor Cocadisco veel lager dan voor de Chirojongens, die een externe firma moesten betalen.

Het is logisch dat als er tijdens een fuif schade berokkend wordt, dat de organisator verantwoordelijk gesteld wordt. Maar deze ongelijkheid is onaanvaardbaar! Er moet dringend een eenzijdig reglement hiervoor opgsteld worden.